پرشین وبلاگ لیست وبلاگ های فارسی قالب های وبلاگ
شفق 82
رفتار من عادی است!

رفتار من عادی است

اما نمی دانم چرا

این روزها

      از دوستان و آشنایان

     هر کس مرا می بیند

از دور می گوید:

          این روزها انگار

                       حال و هوای دیگری داری!

اما

من مثل هر روزم

با آن نشانی های ساده

                   و با همان امضا همان نام

و با همان رفتار معمولی

مثل همیشه ساکت و آرام

                                           این روزها تنها

                                           حس می کنم گاهی کمی گیجم!

حس می کنم

از روزهای پیش قدری بیشتر

این روزها را دوست می دارم

                                           و قدر بعضی لحظه ها را خوب می دانم

حس می کنم گاهی کمی کمتر

گاهی شدیداْ بیشتر هستم!

حتی اگر می شد بگویم

این روزها گاهی خدا را هم

                                        یک جور دیگر می پرستم

از جمله دیشب هم

من کاملا تعطیل بودم!

                                   اول نشستم خوب جوراب هایم را اتو کردم

تنها ـ حدود هفت فرسخ ـ در اتاقم راه رفتم

با کفشهایم گفتگو کردم

رفتم تمام نامه ها را زیر و رو کردم

                                 دنبال آن افسانه ی موهوم

                                 دنبال آن مجهول گشتم

تنها یکی از نامه هایم

بوی غریب و مبهمی می داد

انگار

                 از لابلای کاغذ تا خورده ی نامه

بوی تمام یاس های آسمانی

احساس می شد

دیشب پس از سی سال فهمیدم

که بر خلاف سال های پیش

رنگ بنفش و ارغوانی را

                                      از رنگ آبی دوست تر دارم!

گاهی برای یادبود لحظه ای کوچک

یک روز کامل جشن می گیرم

                   گاهی

صد بار در یک روز می میرم!

                                              گاهی نگاهم در تمام روز

                                                    با عابران ناشناس شهر

                                                         احساس گنگ آشنایی می کند

گاهی دل بی دست و پا و سر به زیرم را

آهنگ یک موسیقی غمگین

                               هوایی می کند

اما

غیر از همین حس ها که گفتم

و غیر از این رفتار معمولی

و غیر از این حال و هوای ساده و عادی

حال و هوای دیگری در دل ندارم

                                  رفتار من عادی است!

پيام هاي ديگران ()        link        شنبه ٢۸ امرداد ،۱۳۸٥ - شفق

می خواستم شعری برای جنگ بگويم

             

                          و هر نا ممكني را آرزو كرد

 دلا امشب به می باید وضو کرد

 

سلام

من يه عالمه اظهار فضل كردم بعد يهو اين كامپيوتر لوس بي مزه ! قاط زد و منم طبق معمول متن رو ذخيره ( سيو سابق! ) نكردم.

شايدم صلاح نبود شما الكي با خوندنش وقتتون تلف شه ! راجع به لبنان بود.

اصل مطلب اين كه اگه ملتي بخواد مي تونه با توكل به خدا و اراده ي جمعي هر دشمني رو از پا در بياره !

اما اين ها در صورتيه كه همهشون دست به دست هم بدن و پشت به پشت هم واستن و تكليف ما هم اينه كه با شكستن سكوت ، حداقل يه كمك معنوي كنيم . به نظرم  تقيه و سنجيدن نظر مجامع بين المللي و كشورهاي قدرتمند مسخره ترين كار ممكنه !

آخه تا كي هر كي حق مسلموني رو ضايع كرد ساكت باشيم و فكر كنيم دلمون خوش باشه كه داريم اداي آدم هاي مدرن و روشنفكر رو در مياريم !

صلح و آرامش بهترين هديه ي الهيه اما اگر كسي به حريم آدم تجاوز كنه سكوت هم بزرگترين جنايته!

مي خواستم شعري براي جنگ بگويم

ديدم نمي شود

ديگر قلم ، زبان دلم نيست

گفتم:

                      بايد زمين گذاشت قلم ها را

                      ديگر سلاح سرد سخن ، كار ساز نيست!

بايد سلاح تيزتري برداشت...

اينجا

هر شام ، خامشانه به خود گفته ايم :

شايد

اين شام ف شام آخر ما باشد

                     اينجا ، سپور هر صبح

                    خاكستر عزيزكسي را

                                         همراه مي برد

اينجا براي ماندن

حتي هوا كم است

من با دو چشم مات خود ديدم

كه كودكي ز ترس خطر تند مي دويد

اما سري نداشت!

و ساعتي ديگر

                               مردي خميده پشت و شتابان

                          سر را به سوي مزار كودك خود مي برد!

اين حرف هاي داغ دلم را

ديوار هم توان شنيدن نداشته است!

                               آيا تو را توان شنيدن هست؟

ديوار!

  آيا رواست مرده بماني؟

                       در بند آن كه زنده بماني؟!

نه!

بايد سلاح تيزتري برداشت

ديگر سلاح سرد سخن كار ساز نيست

                                                                                                                                                       قیصر امین پور

پيام هاي ديگران ()        link        چهارشنبه ۱۸ امرداد ،۱۳۸٥ - شفق

 

سلام

این چند وقته نتونستم چیزی بنویسم آخه حس خوبی نداشتم اما الان یه مدتیه یه کم عوض شدم یعنی سعی کردم احساسم رو تغییر بدم حالا نمی دونم چقدر قراره موفق بشم اما سعی ام رو می کنم .  

نظرتون راجع به این داستان چیه؟ به من که خیلی کمک کرد !

 

دو فرشته ي مسافر ، براي گذراندن شبي ، در خانه ي يك خانواده ي ثروتمند فرود آمدند . اين خانواده ، رفتار مناسبي با آن دو نداشتند و زسرزمين سرد خانه را براي خواب در اختيار آن ها گذاشتند .

فرشته ي پيرتر در ديوار اتاق ، شكافي ديد و به تعمير آن پرداخت . وقتي فرشته ي جوان تر علت را پرسيد ، به او گفت : همه ي امور بدان گونه كه مي نمايند نيستند .

شب بعد ، اين دو فرشته در منزل خانواده ي فقيري فرود آمدند كه بسيار مهربان و ميهمان نواز بودند و بهترين جا را براي خواب در اختيار آنان گذاشتند .

صبح روز بعد ، فرشتگان ، زن و مرد فقير را ديدند كه براي مردن گاوشان كه تنها وسيله ي امرار معاش آنها بود گريه مي كردند .

فرشته ي جوان تر ناراحت شد و از فرشته ي ديگر پرسيد : آن خانواده ي اولي همه چيز داشتند و با اين حال تو شكاف خانه ي آن ها را هم تعمير كردي ، اما اين خانواده ي فقير ف تنها داراييشان ، گاوشان بود با اين وود تو جلوي مرگ او را نگرفتي .

فرشته ي پيرتر جواب داد : در شكاف آن ديوار گمجي پنهان بود كه چون آن ها بسيار حريص و بد دل بودند من گنج را از ديدشان مخفي كردم ، اما ديشب كه در جاي زن و مرد فقير خوابيده بوديم فرشته ي مرگ براي گرفتن جان زن فقير آمده بود ، ولي من آن گاو را به او دادم .

همه ي امور بدان گونه كه مي نمايند نيستند و ما گاهي اوقات ، خيلي دير به اين نكته پي مي بريم .

پيام هاي ديگران ()        link        شنبه ٧ امرداد ،۱۳۸٥ - شفق