پرشین وبلاگ لیست وبلاگ های فارسی قالب های وبلاگ
شفق 82
 

سلام

روز پنج شنبه تولدم بود  دلم می خواست اون روز آپديت کنم اما نميدونم چرا اصلا روزهای تولدم خوشحال نيستم بی حوصله ام فکر می کنم چقدر بی معنيه که آدم روز تولدش رو جشن بگيره بدتر اينکه همه هم کلی تحويلش بگيرن آخه به دنيا اومدن يه آدم عادی چی قراره به زندگی کسی اضافه کنه که واسش جشن بگيرن و تبريک بگن و کادو بخرن! تازه آدم هر يه سال که ميگذره با خودش فکر ميکنه که يه سال ديگه هم گذشت اما واقعا بزرگ شده؟ واقعا به اندازه ی يه سال زندگی رو فهميده ؟ اصلا زندگی کرده که چيزی ازش بفهمه ؟!!! 

آدم درست حال و هوای عيد رو پيدا می کنه يه سال به آخر نزديکتر ميشه اما زندگی معناش عوض نميشه ! اول و وسط و آخر چه فرقی داره؟!

ياد شعر قيصر امين پور افتادم ( ايندفه نمی خواستم شعر بنويسما! انگار نميشه)

خسته ام از آرزوها

                  آرزوهای شعاری

شوق پرواز مجازی

                  بالهای استعاری!

لحظه های کاغذی را روز و شب تکرار کردن

خاطرات بايگانی!

                 زندگی های اداری

آفتاب زرد و غمگين

پله های رو به پايين

                                      سقفهای سرد و سنگين

                                      آسمانهای اجاری

با نگاهی سرشکسته

                                 چشمهايی پينه بسته

خسته از درهای بسته

خسته از چشم انتظاری

                                   صندلی های خميده

                                   ميزهای صف کشيده

خنده های لب پريده

                                گريه های اختياری

عصر جدولهای خالی

پارکهای اين حوالی

                                    پرسه های بی خيالی

                                    نيمکت های خماری

رونوشت روزها را روی هم سنجاق کردم؛

شنبه های بی پناهی

جمعه های بی قراری

عاقبت پرونده ام را با غبار آرزوها

                           خاک خواهد بست روزی

                             باد خواهد برد!

       باری

روی ميز خالی من

صفحه ی باز حوادث

                                  در ستون تسليتها

                                  نامی از ما يادگاری!

 

 

پيام هاي ديگران ()        link        شنبه ٢٠ اسفند ،۱۳۸٤ - شفق

 

سلام اين قسمت سوم سريال که قسمت آخرشه ( چه حيف! ) رو امروز می نويسم اما ديگه اين قسمتش خيلی خلاصه هست چون اونوقت بايد يه قسمت ديگه هم اضافه ميشد ولی بودجه واسه سه قسمته!

پسرای عمو صحرا ! لبتون کاسه نبات

صد تا هجرون واسه يک وصل شما خمس و زکات

دريا از اشک شما شور شد و رفت

بختمون از دم در دور شذ و رفت

                                              راز عشق و سر صحرا نريزين!

                                              اشکتون شوره تو دريا نريزين

اگه آب شور بشه دريا به زمين دس نميده!

ننه دريام ديگه ما رو به شما پس نميده

ديگه اونوقت تا قيامت دل ما کنج غمه

اگه تا عمر داريم گريه کنيم باز کمه

                                                پرده زنبوری دنيا ميشه برج غممون

                                               عشقتون دق ميشه تا حشر ميشه همدممون

مگه ديفال خزه موش نداره

مگه موش گوش نداره

                          موش ديفال ننه دريا رو خبردار ميکن

ننه دريا کج و کوج!

بد دل و لوس و لجوج

                       جادو در کار می کنه

تا صداشون نرسه       پای ديفال خزه

از لجش قيهه کشون ابرا رو بيدار می کنه

آسمون غرومب غرومب

طبل آتيش دود و دومب

                                                 نعره ی موج بلا

                                                 ميره تا عرش خدا!

صخره ها از خوشی فرياد می زنن

دخترا از دل آب داد می زنن

پسرای عمو صحرا ! دل ما پيش شماست

نکنه فکر کنين حقه زير سر ماست!

                            ننه دريای حسود

                            کرده اين آتش و دود...

پسرا حيف که جز نعره و دلريسه ی باد

هيچ صدای ديگه ی به گوشاشون نمياد!

ميشينن با دل تنگ

لب دريا سر سنگ

                                           توی دريای نمور

                                            ميريزن اشکای شور

لب دريای حسود

نه ستاره نه سرود

             جز خدا هيچی نبود

             جز خدا هيچی نبود!

 

پيام هاي ديگران ()        link        شنبه ٦ اسفند ،۱۳۸٤ - شفق