پرشین وبلاگ لیست وبلاگ های فارسی قالب های وبلاگ
شفق 82
 

سلام

اين دفعه می خوام يه شعری رو اينجا بنويسم که خيلی هميشه دوسش داشتم و دارم! اما يه مطلبی که بايد بگم اينه که چون خيلی طولانی هست مجبورم طی يک سريال دوقسمتی!بنويسمش هم اين که چون کتابشو ندارم ممکنه يه قسمتهايی رو جا انداخته باشم( ايندفعه توقع ندارم کسی باور کنه اينو حفظم چون ميدونم باور نمی کنيد!!! به من چه اصلا)حالا اگه هم کسی اون قسمتهايی رو که جا انداختم بدونه و بنويسه خيلی ممنون ميشم

يکی بود يکی نبود

                   زير اين طاق کبود

نه ستاره نه سرود

عمو صحرا تپلی با دو تا لپ گلی

پا و دستش کوچولو

             ريش و روحش دو قلو!

در باغو بسته بود دم باغ نشسته بود

ـ عمو صحرا پسرات کو؟!

ـ لب دريان پسرام   دخترای ننه دريا رو خاطرخوان پسرام!

طفليا تنگ غلاغ پر! پاکشون   خسته و مرده ميان از سر مزرعشون

تنشون خسته ی کار  دلشون مرده ی زار

کج کلاشون نمدی  پاهاشون لخت و پتی

ميشينن با دل تنگ  لب دريا سر سنگ

طفليا شب تا سحر گريه کنون   خوابو از چشم به در دوختشون پس ميرونن

توی دريای نمور ميريزن اشکای شور

ميخونن آخ که چه دلسوز و چه دلدوز ميخونن:

دخترای ننه دريا!دلمون سرد و سياس                    چش اميدمون اول به خدا بعد به شماس

کوره ها سرد شدن  خنده ها درد شدن  سبزه ها زرد شدن

از سر تپه شبا شيهه ی اسبای گاری نمياد

از دل بيشه غروب چهچه سار و قناری نمياد

ديگه از شهر سرود تک سواری نمياد

ديگه مهتاب نمياد کرم شبتاب نمياد

برکت از کومه رفت رستم از شاهنومه رفت!

                    تو هوا وقتی که برق ميجه و بارون ميکنه

                     کمون رنگه به رنگش ديگه بيرون نمياد

رو زمين وقتی که ديب دنيا رو پر خون ميکنه

سوار رخش قشنگش ديگه بيرون نمياد

شبا شب نيس ديگه يخدون غمه!

                       عنکبوتای سيا شب تو هوا تار می تنه

سر هر شاخه ی خشک                                       از سحر تا دل شب جغد که هو هو ميکنه

                            دلا از غصه سياس

                          آخه پس خونه ی خورشيد کجاس؟!

قفله؟ وازش می کنيم

          قهره؟نازش می کنيم

می کشيم منتشو           می خريم همتشو

مگه زوره؟به خدا هيشکی به تاريکی شب تن نميده

موش کورم که ميگن دشمن نوره                            به تيغ تاريکی گردن نمیده

دنيا زندون شده نه عشق و نه اميد و نه شور

برهوتی شده دنيا که تا چش کار ميکنه مردس و گور

ديگه دل مثل قديم عاشق و شيدا نميشه

تو کتابام ديگه اونجور چيزا پيدا نميشه

نه اميدی !چه اميدی؟ به خدا حيف اميد

نه چراغی!چه چراغی؟چيز خوبی ميشه ديد؟

نه سلامی! چه سلامی؟همه خون تشنه ی هم

نه نشاطی ! چه نشاطی؟مگه راهش ميده غم؟

                               داش آکل مرد لوطی

                               ته خندق تو قوطی

توی باغ بی بی جون           جمجمک بلگ! خزون

ديگه ده مث قديم نيس که از آب در ميگرفت

باغاش انگار بهارا از شکوفه گر ميگرفت

           آب به چشمه ! حالا رعيت سر آب خون می کنه

         واسه چار چيکه ی آب چل تا رو بی جون می کنه

نعشا ميگندن و می پوسن و شالی ميسوزه

پای دار قاتل بيچاره همونجور تو هوا چش ميدوزه

     چی ميجوره تو هوا؟ رفته تو فکر خدا؟۱

     نه برادر!تو نخ ابر که بارون بزنه

شالی از خشکی درآد   پوک نشا دون بزنه

                            اگه بارون بزنه! آخ اگه بارون بزنه!

 

        ادامه دارد!

                                                                                             احمد شاملو

 

پيام هاي ديگران ()        link        پنجشنبه ٢٢ دی ،۱۳۸٤ - شفق